Het nieuwe jaar is begonnen. Hier in Turkije was dat een uur eerder dan in Nederland. Er was dus een uur lang de tijd dat ik vanuit de toekomst naar Nederland kon bellen... ( ik bel in 2010 en in 2009 werd de telefoon opgenomen) haha hoe vaak overkomt je dat.
Sowieso was oud en nieuw een beetje anders dan normaal. Oke dat is aan de ene kant logisch. Maar er zijn meer verschillen.
Laat ik beginnen met oudjaarsdag. Die dag had ik gewoon stage. Iets wat me aan de ene kant wel verbaasde, maar tegelijker tijd ook weer niet. Zoals ik eerder al over het kerstfeest heb gezegt. denken ze hier in Turkije dat kerst dus op 31 december is. En aangezien ik dus op oudjaarsdag op stage was heb ik dus het kerstfeest daar meegemaakt. Vreemd idee dat je dan in ene een kerstman ziet rondlopen op school. Dat de week er voor geen kerstboom op school stond en nu op 31 december in ene wel.
Na stage ben ik naar de lojman gegaan. Het was in de planning om hier oud en nieuw te vieren. Maar dat was gecancelled.. helaas. En het andere feest dat er voor in de plaats kwam was bij de Amerikanen( er is hier een amerikaanse leger basis). Nou jah dan ga je daar maar heen he.
Dus rond half 9 vertrokken we met de bus. In de bus op 1 duitser een zweed en een italiaan na alleen maar oost europesen. Geeft toch wel een grappig idee dat die dus met zijn allen bij de Amerikanen gaan zitten. Dit heeft in die avond verschillende malen geleid tot best wel lachwekkende situaties.
Maar ja, om eerlijk te zijn was het feest ook gewoon bagger. We waren in een best grote ruimte en die ruimte was niet vol. Dus dan lijkt zo'n ruimte dus snel leeg. Daarnaast was er nou ook naar mijn gevoel niet de sfeer van '' dit is de laatste feest van het jaar en dus de beste'' het was meer een zwak aftreksel van Rusisch drankfestijn...
maar goed om twaalf uur Geen Vuurwerk. Nergens een vuurpijl te zien, een knal te horen of iets in de richting waarvan je denkt we gaan knallend het nieuwe jaar in. Op dat moment merkte ik ook dat er steeds meer mensen de stad in gingen.
Om verder even voor het verloop van het verhaal een goed beeld van de avond te geven. Moet ik even de opmerking plaatsen dat van de groep erasmus studenten ik als enige een beetje turks kan praten
waarom is dit belangrijk omdat ik uiteindelijk de gene was die voor zowel de heen als de terugreis het contact heb met de chauffeur van de bus. In eerste instantie had ik de afspraak gemaakt dat we rond 3 uur opgehaald wilde worden... Zo rond 1 uur was het feest zo dood. Dat de studenten al zeiden bel maar dat we om 2 uur opgehaald willen worden. Op het moment dat ik iedereen dat meedeel. Zeggen ze bel maar weer terug om te vraag of hij zo snel mogelijk kan komen.
Al met al stond de Bus een half uur later voor de deur. Maar ja de ene helft van de groep wil nog feesten en de andere helft wil terug naar de Lojman. De overgebleven amerikanen hadden ook nog wel zin in een feest in de stad. Dus was het idee ontstaan om eerst een paar mensen af te zetten bij de Lojman en vervolgens de stad in te gaan. Na dit duidelijk te hebben gemaakt aan de chauffeur en afspraken over de prijs te hebben gemaakt. Dacht ik oke misschien komt er nu dan eindelijk nog een leuk feest.
Maar nee. Aangekomen bij de lojman. Verlaat echt iedere student de bus en gaat naar bed.
Om een beeld te schetsen. HET WAS 2 UUR 'S NACHTS... Ik had er op dat moment eigenlijk wel flink de pest in omdat het er uiteindelijk op neer kwam dat het feest oud en nieuw voorbij zou zijn. Die amerikanen die dus mee zijn gegaan zijn dus ook eigenlijk belazerd door hun. Dus ik besloot om maar met die amerikanen de stad in te gaan. En of dat nu zo'n goed idee was ben ik nu eigenlijk nog niet achter.
want dan zul je natuurlijk altijd zien. Zit je in de bus en dan weten de amerikanen ook niet meer wat ze willen. Het leek ondertussen wel op het verhaal van de tien kleine negertjes...
Uit eindelijk had de chauffeur er ook genoeg van. omdat het plan dus zo vaak veranderde( en ik denk dat hij na die avond geen Erasmus studenten meer vervoerd).
Maar goed met nog 3 overgebleven mensen zijn we dus uiteindelijk nog een karaokebar ingegaan. 1 van deze drie had ondertussen al best wat op om het maar even zo te zeggen. Een andere maakte zich meer druk om een ex die daar rondliep. Bleef ik en nog iemand over. En wij beide hadden het ondertussen wel gehad...
Wij wilden naar huis. Maar voordat dat eindelijk het geval was. waren we zo 1,5 uur verder.
Gelukkig kon de vader van de Amerikanen me naar de Lojman brengen dus ik hoefde geen taxi te regelen.
Maar goed er was die avond dus geen vuurwerk
Mijn vrienden lieten me in de steek
Het was zelfs koud die nacht
En van een echt feest was ook weinig te bekennen
Dan zeg ik : Hupsakee Happy new year...